Big Blind Blues

Press

29 Nov 07

Musicfrom

" Zo ongeveer een jaar na oprichting een platendeal in de wacht slepen bij een toonaangevend label in Nederland, dat doen weinig bands ze na. De mannen van Big Blind uit Noordwijk zijn erin geslaagd een album af te leveren met louter eigen werk en dat in het uitgekauwde blues-genre. Maar van uitgekauwde muziek is gelukkig geen sprake. Het Amsterdamse label Cool Buzz zag terecht een talentvolle frisse band in Big Blind en sleept de band mee de stal in waar onder andere ook T-99, The Strikes en Cuban Heels al een plek veroverd hebben. En met Sonic Rendezvous als distributeur mogen we aannemen dat de fans snel genoeg de weg naar de platenzaak en dus de cd zullen vinden.

Blues kan, zoals de standaard akkoordschema’s het forceren, na enige tijd echt heel saai worden. Wat doe je dan? Dan zorg je voor afwisseling in de vorm van swingende beats, bewaar je de ellenlange gitaarsolo’s voor op het podium en haal je de bij Big Blind veelvuldig op de voorgrond tredende mondharmonica tevoorschijn. Zorgvuldig bespeeld door Wesley van Werkhoven, die naast de mondharmonica ook een erg fijne rauwe bluesnoot kan zingen. Dat Lester Butler, The Hoax en Vaughan helden zijn in de blues wisten we, en dat iedere zichzelf respecterende bluesband daar enigszins vruchten van plukt is ook geen nieuws. Maar hoe je die vruchten gebruikt is een tweede, en Big Blind doet dat met eigentijdse frisse doch rauwe inslag. Ze brouwen een dikke energieke sap van die vruchten.

Hoewel de eerste track alle bovengenoemde elementen bevat is ‘Ease My Mind’ toch een wat eentonige opener. Gelukkig gaat het rauwe ‘Mr. Right’ daar lekker overheen, waarin we horen dat zang en mondharmonica in goed evenwicht staat. Dan horen we dat de mannen van Big Blind met de gemiddelde leeftijd van 24 naar de wat minder jonge labelgenoten Cuban Heels hebben geluisterd. ‘Natural High’ is een rauwe track waar de groove lekker beukt, zoals ook Burma Shave dat vroeger kon. Jammer van de duffe tekst, een opsomming van drugs die Van Werkhoven allemaal niet neemt omdat hij van nature al high is. Maar goed, dat nemen we voor lief, want het is een heerlijk swingende track.

Big Blind varieert uitstekend van bluesknallers als ‘In My Own Hands’ en up-tempo rock ’n roll boogie zoals 'Bill’s Balls'. En daar tegenover staan weer ingetogener nummers als het intieme ‘Now I Cry’ en de Muddy Waters-kloon en titeltrack ‘Dressed To Win’. En luister vooral de cd tot het eind af. Want zonder de plaat op te moeten vullen met verplichte covers, slaagt de band erin, om tot het eind toe geen vervelende nummers te brengen. De afsluiter met toepasselijke titel ‘I’m Outta Here’ is een wederom swingende, rauwe uitsmijter. De hidden track na wat stilte is dan misschien weer wat minder, maar dat neemt niet weg dat je dan al meer dan drie kwartier aan frisse blues hebt gehoord.

Na T-99 en Cuban Heels poept Big Blind op het Cool Buzz label een bluesplaat van deze tijd op de wereld. Bluesliefhebbers van het eerste uur, zeg maar de oude rotten in het vak, zullen hier van smullen. Maar ook de jongeren onder ons kunnen zonder tegenzin deze plaat luisteren. Live zijn de vier heren niet vies om de drie kwartier op plaat te verlengen met juist wel die gitaarsolo’s en mondharmonicasolo’s tot zo’n anderhalf uur. En ja als ze er zin in hebben twee uur, maar dan hoor je ook nummers van de eerdergenoemde inspirerende helden. Kortom, gelukkig zijn er nog steeds bands die het bluesgenre kunnen verfrissen met hedendaagse invloeden en die niet vies zijn van vernieuwing. Big Blind, Big Up!"

Bron: Musicfrom